دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹
٨ روش برای آموزش مهارت نظم به کودکان

٨ روش برای آموزش مهارت نظم به کودکان

اختصاصی چاره چی/ مهم نیست چه مدل نظم و انضباطی را برای کودک تان استفاده می کنید، هدف نهایی استراتژی والدگری شما باید آموزش خودانضباطی به فرزندتان باشد.

خودانضباطی به کودکان کمک می کند تا دستیابی به رضایت و خشنودی سریع را به تاخیر بیاندازند، در برابر هوس های ناسالم مقاومت کنند و سختی های مورد نیاز برای دستیابی به اهداف بلندمدت را تحمل کنند. از انتخاب خاموش کردن بازی ویدیویی برای انجام تکالیف تا مقاومت در برابر یک کوکی اضافه وقتی مادرشان آنجا نیست. خودانضباطی کلید کمک به کودکان برای تبدیل شدن آنها به بالغ های مسوولیت پذیر است.

این نکته مهم است که به کودکان مهارت هایی آموزش داده شود که برای خودانضباطی نیاز دارند همانند فرصت تمرین تصمیم گرفتن برای انتخاب های خوب. اینجا هشت موردی که شما می توانید انجام دهید تا به فرزندتان تمرین خودانضباطی را آموزش دهید، آورده ایم.

 

۱- ساختار تعریف کنید

یک برنامه مشابه برای هر روز تعریف کنید تا کودک تان به این روتین عادت کند. وقتی او می داند که چه کارهایی باید انجام دهد، کمتر احتمال دارد با سایر فعالیت ها از خط روتین خود خارج شود.

یک روتین صبحگاهی خوب به کودکان کمک می کند که بدانند چه زمانی وقت خوردن صبحانه، شانه زدن موها، مسواک زدن دندان ها و لباس پوشیدن شان است.

یک روتین خوب بعد از مدرسه به کودکان یاد می دهد که بدانند چطور زمان های شان را بین کارهای عادی و روزمره، تکالیف و فعالیت های سرگرم کننده تقسیم کنند. و یک روتین خواب همیشگی به آنها کمک می کنند سریع تر به خواب بروند.

روتین کودکان تان را ساده کنید. آنها با تمرین یاد خواهند گرفت چگونه بدون کمک شما این روتین را انجام دهند.

 

۲-منطق پشت قوانین تان را توضیح دهید

وقتی پای کمک به یادگیری کودکان به میان می آید که چگونه انتخاب های سالم داشته باشند، یک رویکرد عالی است چراکه به کودکان کمک می کند تا دلایل قوانین وضع شده از سمت شما را درک کنند.

به جای گفتن «تکالیفت رو الان انجام بده چون من می گم» دلیل نهفته پشت این قانون را برای او توضیح دهید. بگویید «انتخاب بهتر این است که اول تکالیفت را انجام دهی سپس وقت آزادتری به عنوان پاداش انجام دادن کارهات داشته باشی».

این روش به آنها کمک می کند تا دلایل نهفته پشت قوانین شما را درک کنند. به جای گفتن «مامانم گفته باید این را انجام بدهم» فرزند شما درک خواهد کرد که قوانین به دنبال هدفی وضع شده اند.

البته لازم نیست توضیحات مفصلی یا سخنرانی ارایه کنید که فرزندتان را خسته کند. اما یک توضیح سریع درمورد اینکه چرا فکر می کنید برخی انتخاب ها مهم هستند، به آنها کمک می کند تا انتخاب های بهتر را درک کنند.

 

۳- بازخورد بدهید

گاهی اوقات، پیامدهای طبیعی می تواند برخی درس های بزرگ زندگی بدهد.

کودکی که همیشه فراموش می کند موقع خارج شدن از خانه ژاکت خود را همراهش ببرد، اگر والدینش همیشه ژاکت او را به مدرسه ببرند و تحویل بدهند، هیچ وقت پیامد کارش را یاد نخواهد گرفت. مواجهه با پیامدهای طبیعی رفتار او (مانند احساس سرما یا سرماخوردگی) باعث می شود دفعه بعدی به خاطر داشته باشد ژاکتش را همراهش ببرد.

بعضی اوقات، کودکان به نتایج منطقی نیاز دارند. کودکی که با کامپیوتر مادرش خیلی خشن بازی می کند، وقتی حق امتیاز استفاده از کامپیوتر را از دست بدهد، یاد می گیرد که آرام تر بازی کند. یا کودکی که برای بیدار شدن در صبح مشکل دارد، به زودتر خوابیدن در شب ها نیاز دارد.

این نکته مهم است که از جنگ قدرت خودداری کنید. اگر کودک را مجبور به انجام کاری کنید، خودانضباطی را یاد نخواهد گرفت.

توضیح بدهید اگر کودک تان انتخاب های بد داشته باشد، چه پیامدهای منفی خواهد داشت. سپس به او فرصت انتخاب بدهید.

بگویید «اگر اسباب بازی هایت را همین حالا جمع نکنی، وقت بازی ات تمام می شود». اگر جمع نکرد، پیامد آن را دنبال کنید اما فریاد نکشید یا او را مجبور نکنید قبول کند.

در ذهن داشته باشید که او نیاز دارد با امتحان کردن نتایج بالقوه رفتارهایش یاد بگیرد چطور تصمیم های سالم را به روش خودش بگیرد.

 

۴- در هر دوره ای یک قدم برای شکل دهی رفتار او بردارید

خودانضباطی فرایندی است که سال ها طول می کشد تا جا بیفتد، از استراتژی انضباطی مناسب هر سن استفاده کنید تا در هر دوره ای بتوانید یک قدم برای شکل دهی رفتار کودک تان بردارید.

به جای اینکه از یک کودک شش ساله انتظار داشته باشید که کل روتین صبحگاهی اش را بدون هرگونه یادآوری انجام دهد، از چارت های تصویری روی دیوار کمک بگیرید که فردی را نشان می دهد که بعد از بیدار شدن، موهایش را شانه می زند، دندان هایش را مسواک می کند و لباس می پوشد. حتی می توانید از کودک تان درحالی که این کارها را انجام می دهد، عکس بگیرید و چارت خودتان را ایجاد کنید.

در مواقع ضروری به کودک تان یادآوری کنید به چارت نگاهی بیاندازد و هر کار را خودش به تنهایی انجام دهد. سرانجام، او به یادآوری های کمتری نیاز خواهد داشت و با رشد خودانضباطی دیگر نیازی به چارت هم نخواهد داشت.

هر زمانی که فرزندتان یک مهارت جدیدی یاد می گیرد یا استقلال بیشتری به دست می آورد، به او کمک کنید در آن دوره یک قدم کوچک دیگر بردارد.

 

۵-رفتارهای خوبش را تحسین کنید

توجه مثبت به فرزندتان بدهید و هر وقت فرزندتان خودانضباطی اش را به نمایش می گذارد، به رفتار خوبی که می خواهید اغلب اوقات از او ببینید، اشاره کنید.

برای مثال، به جای گفتن «وقتی عصبانی میشی، نباید برادرت رو بزنی» بگویید «کار درست این است که از کلماتت برای حل کردن مشکلاتت استفاده کنی».

گاهی اوقات رفتار خوب بی توجه باقی می ماند درحالیکه تحسین کردن کودکان بخاطر انتخاب های خوب شان باعث می شود که آنها رفتارشان را تکرار کنند.

وقتی کودکان کارهای شان را بدون نیاز به یادآوری انجام می دهند، آنها را تحسین کنید. بگویید «کار بسیار عالی کردی قبل از اینکه من بگویم تکالیفت را انجام دادی» یا «باعث افتخارمه که تو انتخاب کردی امروز اتاقت رو خودت تمیز کنی».

حتی گفتن «کار بسیار خوبی کردی که وقتی غذات تموم شد، ظرف هایت را در سینک ظرف شویی قرار دادی» باعث تشویق او برای تکرار آن کار می شود.

 

۶-مهارت های حل مساله را یاد بدهید

مهارت های حل مساله را به کودک تان یاد بدهید و با هم روی حل یک مساله مرتبط با خودانضباطی کار کنید.

برخی اوقات، از کودکان بپرسید فکر می کنند چه چیزی می تواند به یک تجربه خوب که منجر به یک راهکار خلاقانه شود، کمک کند.

ممکن است راهکار نسبتا ساده ای برای یک مشکل رفتاری وجود داشته باشد. کودکی که برای به موقع لباس پوشیدن برای مدرسه تقلا می کند، ممکن است انتخاب لباس او از شب قبل راه حل خوبی باشد. تنظیم یک تایمر برای پنج دقیقه ممکن است او را به خوبی برای این کار سرگرم کند.

مشکلات پیچیده ممکن است به یکسری آزمون و خطا نیاز داشته باشند.

نوجوانی که تکالیفش را انجام نمی دهد، ممکن است به تغییرات زیادی قبل از اینکه به او انگیزه داده شود تا تمریناتش را خودش انجام دهد، نیاز داشته باشد. سعی کنید امتیازاتش را حذف کنید. اگر کارساز نبود، سعی کنید بعد از تمام شدن کلاس های درس در مدرسه بماند تا تکالیفش را قبل از آمدن به خانه انجام دهد.

سعی کنید راهکارهای مختلفی را امتحان کنید تا در نهایت راهی را که باعث شود او این فرایند را طی کند، پیدا کنید.

 

۷- الگوی خودانضباطی باشید

کودکان بیش از همه از تماشای والدین شان یاد می گیرند. اکر کودک شما ببینید کارهای تان را عقب می اندازید یا به جای شستن ظرف ها، تماشای تلویزیون را انتخاب می کنید، عادت های شما را یاد می گیرد.

الگوسازی برای خودانضباطی را اولویت خود کنید. به مواردی که ممکن است شما با نظم چالش داشته باشید، توجه کنید.

شاید شما پول زیادی خرج می کنید، زیاد می خورید یا وقتی عصبانی هستید، کنترل خود را از دست می دهید. روی این موارد کار کنید و برای کودک تان توضیح دهید که در تلاش هستید تا بهتر شوید.

 

۸- به رفتار خوب پاداش دهید

یک سیستم پاداش می تواند مشکلات رفتاری خاصی را مورد هدف قرار دهد. کودک پیش دبستانی که برای ماندن در تخت خواب خودش در شب ها چالش دارد، می تواند با برخورداری از یک یک چارت استیکری انگیزه لازم را دریافت کند. بچه بزرگ تری که با سر وقت انجام دادن تکالیفش و رسیدگی به امور روزمره اش مشکل دارد، می تواند از سیستم پاداش اقتصادی بهره مند شود.

سیستم پاداش باید در کوتاه مدت اجرا شود. با بزرگ شدن فرزندتان و دستیابی به خودانضباطی این مرحله را رها کنید.

به یاد داشته باشید که پاداش های زیادی وجود دارند که هزینه بر نیستند. از دادن امتیازات مختلف و بیشتر به آنها استفاده کنید مانند زمان بازی با دستگاه های الکترونیکی تا به آنها برای مسوولیت پذیری بیشتر انگیزه بدهید.

 

منبع: verywellfamily.com

(Visited 5 times, 1 visits today)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *