شنبه ۰۱ اردیبهشت ۱۳۹۸
طلاق در دوران بارداری؛ چه باید کرد؟

طلاق در دوران بارداری؛ چه باید کرد؟

موضوع طلاق به تنهایی یک اتفاق سخت و در بیشتر اوقات دردناک است حال زنی را تصور کنید که بعد از بارداری یا قبل از آن تصمیم به جدایی از همسرش گرفته و راه دیگری برایش نمانده است. در این شرایط تصمیم گیری برای ماندن یا جدایی خیلی سخت می شود. با دکتر محمد مشفقی گفت و گویی در این زمینه داشته ایم که در ادامه می خوانید.

  • اگر در دوران بارداری ناچار به طلاق شدیم چه باید کرد؟

قبل از اینکه به موضوع طلاق در دوران بارداری بپردازیم لازم است ابتدا کمی به عقب برگردیم. بر اساس فرهنگ سنتی حاکم که در کشور ما حکمفرماست خیلی از خانواده ها بر این باور هستند که وقتی فرزندشان به سن خاصی رسید باید حتما ازدواج کنند و بر همین اساس جوان را تحت فشار قرار می دهند. در این فضای ایجاد شده جوان تصور می کند اگر ازدواج نکند حتما فرد بی کفایتی است.

ازدواج امری کاملا فردی و شخصی است و ربطی به اطرافیان ما ندارد. علاوه بر این احساس نیاز افراد برای ازدواج و تشکیل خانواده از فردی به فرد دیگر متفاوت است. در هر حال ازدواج باید زمانی صورت گیرد که افراد به رشد عقلی و ثبات فکری در زندگی رسیده باشند یعنی به صورت معمول تحصیلاتشان را به پایان رسانده و صاحب شغلی شده باشند.

  • اهمیت آمادگی برای بارداری از آمادگی قبل از ازدواج بیشتر است؟

بله قطعا. این نکته را فراموش نکنیم که اهمیت آمادگی برای بچه دار شدن صدها برابر بیشتر از آمادگی و داشتن ثبات فکری قبل از ازدواج است. زیرا اینجا فقط بحث زن و مرد نیست بلکه موضوع بر سر تولد یک موجود زنده است که ما او را وارد زندگی کرده ایم و در قبالش مسئولیت بسیار سنگینی داریم. این مسئولیت به طور مساوی بین زن و مرد تقسیم می شود و به همین دلیل هم زن و هم مرد باید به این آمادگی رسیده باشند. بنابراین قبل از اینکه ما در شرایطی قرار گیریم که به طلاق در دوران بارداری فکر کنیم، باید قبل از آن راهکارهای پیشگیرانه را انجام دهیم.

  • آیا جدایی به روح و روان فرزندان آسیب نمی زند؟

توجه داشته باشید که نقش یک پدر و مادر خوب این است که از فرزندمان به خوبی حمایت کنیم، به او احساس امنیت دهیم و او را سرشار از محبت بی دریغ خودمان کنیم. ما باید بی حد و مرز به فرزندمان محبت کنیم اما خواسته های نا به جای او را برآورده نکنیم. در این بین مسائل شخصی و خصوصی پدر و مادر هیچ ارتباطی به فرزند ندارد.

در چنین فضایی زن و مرد نمی توانند نقش پدر و مادر را به خوبی ادا کنند. زنی که نیاز عاطفی اش برآورده نمی شود نمی تواند محبت و عشق کامل و درستی را به فرزندش دهد. احساس امنیت و گرمای خانه از رابطه عشقی پدر و مادر تامین می شود. در خانه هایی که والدین روابط صمیمانه و عاشقانه ای دارند بچه ها در آن شاد هستند. اما در خانواده هایی که روابط والدین سرد است فرزندان احساس امنیت نمی کنند و حال روحی خوبی نیز ندارند. به همین دلیل زن و شوهر باید یا رابطه عاشقانه ای با یکدیگر داشته باشند و یا به خاطر بچه ها به این ارتباط خاتمه دهند زیرا ادامه دادن رابطه  در فضای جنجالی و سرد به فرزندان آسیب جدی وارد می کند. پس طلاق در بارداری گاهی اوقات به نفع فرزندان است.

  • آیا جدایی تنها راه حل برای ارتباط های زناشویی مشکل است؟

در شرایطی که رابطه زن و مرد به مشکل خورده دو حالت وجود دارد.
یا آن دو قادر به اصلاح رابطه خواهند بود که اولویت همیشه با اصلاح رابطه زناشویی بوده و جدایی هیچ وقت اولین گزینه نیست. قطع کردن یک رابطه کار سختی است زیرا وقتی دو نفر با یکدیگر ازدواج می کنند رابطه ای مشترک خلق می شود و این رابطه شبیه یک کودک است. هرچقدر از عمر این رابطه می گذرد مرگ آن دردناک تر است حتی اگر آن رابطه خوبی هم نبوده باز هم فقدان و گسستن از این رابطه سخت و دشوار خواهد بود.

اما در وهله دوم اگر رابطه اصلاح  پذیر نبود نمی توان تنها به خاطر بچه ها سوخت و ساخت زیرا با اینکار به فرزندمان آسیب خواهیم زد. ما با داشتن یک رابطه زناشویی بد در دوران رشد فرزندمان، فضای ناامنی برای او ایجاد کرده ایم. مخصوصا در چهار یا پنج سال اول زندگی کودک که شخصیت کودک شکل می گیرد خیلی مهم است که محیط امنی را برای رشد او فراهم کنیم. کودکی که در محیط خوب رشد پیدا کرده باشد و دنیا را جای امنی درک کند حتی در آینده وقتی با چالش ها و مشکلات مواجهه می شود با داشتن این پیش فرض راحت تر به حل مسائلش می پردازد. اما برعکس کودکی که در محیط ناامن و پرتنش بزرگ شده دنیا را یک جای پر اضطراب و پر خطر می بیند.

  • با این اوصاف راهکار عملی برای زنی که در بارداری به جدایی فکرمی کند چیست؟

حتما این جمله را از خیلی از زن و شوهرها و یا افراد مختلف شنیده اید که می گویند زندگی زناشویی همین است و حتی پدر و مادرهای ما هم به همین سبک زندگی کرده اند و یا هیچ کس عاشق همسرش نیست وبیشتر افراد یک زندگی معمولی زناشویی دارند. این همان تصور غلطی است که در ذهن افراد شکل گرفته و افراد را برای الگوی بسوز و بساز توجیه می کند.

در هر زمانی که ما تشخیص دادیم رابطه مان رابطه درستی نیست باید به آن خاتمه دهیم. منتها در دوران بارداری این وضعیت کمی سخت  تر است زیرا در این دوران زن به حمایت بیشتری نیاز دارد. اگر مردی که در رابطه هست نسبت به فرزندش احساس مسئولیت داشته باشد باید بتواند موضوع فرزند را از رابطه شخصی که با همسرش دارد تفکیک کند.

آدم های نرمال و سالم اگر با وجود مشکلات و اختلافات زناشویی متوجه باردارشدن همسرشان شوند این دو مساله را کاملا از هم تفکیک می کنند. تا زمان به دنیا آمدن نوزاد مرد باید از همسرش حمایت کند تا زن بتواند این دوران را با سلامت و امنیت خاطر پشت سر بگذارد. این اتفاق منوط به این است که هم زن و هم مرد به این درک و پختگی رسیده باشند.

منبع: نی نی سایت

(Visited 13 times, 1 visits today)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *