شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹
چگونه لکنت زبان را از بین ببریم؟

چگونه لکنت زبان را از بین ببریم؟

لکنت زبان یک نوع ضعف در مهارت های ارتباطی است و ممکن است سبب اعتماد به نفس پایین، منزوی شدن و … شود. لکنت ها به مرور زمان برطرف می گردند اما در بعضی از موارد نیاز به درمان پیدا می کنند.

لکنت زبان یک موضوع شایع در کودکان است. با افزایش سن این نوع لکنت برطرف می گردد و دیگر نیازی به درمان نیست. لکنت در بزرگسالان کمتر اتفاق می افتد و به سختی درمان می شود.

لکنت زبان چیست؟

یک نوع اختلال گفتاری است که باعث می گردد فرد در هنگام حرف زدن پیوستگی نداشته باشد و با توقف صحبت کند. برای رفع این توقف بر روی کلمات حالت تکرار به وجود می آید و در چنین مواقعی امکان نارسایی کلام برای مخاطب وجود دارد.

نوعی دیگر از لکنت در مورد بعضی از اصوات و آواها رخ می دهد. به طور مثال فرد قادر نیست بعضی از کلمات را تلفظ کند. بروز این مشکل تحت تاثیر عوامل مختلف بیرونی و درونی می باشد. نوع خفیف آن خیلی مشهود نیست و فقط زمانی که فرد دچار هیجان یا عصبانیت می شود، بروز می یابد اما نوع شدید آن در گفت و گوهای ساده و روزمره بروز می کند و ممکن است سبب مشکلات روحی برای فرد شود.

مشکلات گفتاری کم کم آن ها را به سمت تنهایی سوق می دهد و وادار می کند که از صحبت در جمع گریزان باشند. این گونه افراد به تدریج اعتماد به نفس خود را از دست می دهند و مشارکت نیز از آن ها گرفته می شود. در بعضی از مواقع این لکنت ها در پی قرار گرفتن در موقعیت های خاص یا مکان های جدید دیده می شود. مواقعی که فرد دچار احساسات است و با طرف مقابل قادر به راحت صحبت کردن نیست. همه این عوامل لکنت زبان را تشدید می کنند و سبب زحمت افراد مبتلا به این نقص می شوند.

چرا لکنت زبان پدید می آید؟

صریح و روان صحبت کردن از رشد مناسب گذرگاه های عصبی در مغز کودکان نتیجه می شود. این گذرگاه ها باید دارای سرعت و دقت لازمه باشند. زمانی که در این تعامل اختلال وجود دارد، فرد دچار لکنت خواهد شد. این موضوع به مسائل ژنتیکی مربوط می شود. لکنت زبان در سنین بزرگ سالی از آسیب های مغزی و یا سکته ناشی می شود. ضربات وارد شده به سر نیز می تواند این اختلالات را به وجود آورد.

انواع لکنت زبان

لکنت نوع اول لکنتی است که در سنین پایین با ریشه اختلالات مغزی ایجاد می شود. لکنت نوع دوم مربوط به مصرف بعضی از داروها یا بروز بیماری، ضربه و تصادف می باشد. درمان لکنت زبان در سنین بالا نیازمند تمرکز بسیاری است. البته گاهی نیز این فشارهای روحی هستند که زمینه را برای بروز لکنت فراهم می کنند.

گفتار

گفتار با تعامل بخش های مختلف مغز انجام می گیرد. تعامل بین ماهیچه های نفس کشیدن و سخن گفتن با مغز برای گفتار صحیح لازم است. اگر این وقفه ها و تاکیدها به شکل صحیح انجام بگیرند، این موضوع تعامل صحیح بین بخش های مختلف مغز را نشان می دهد. مشکلات گفتاری در کودکان به دلیل ترس، تحت فشار قرار گرفتن، هیجان، تنبیه سخت، آزار و … ایجاد می شود. مردان بیش از زنان دچار لکنت می شوند.

آسیب پذیری مغز در مردان احتمال دچار شدن به لکنت را در آن ها افزایش می دهد. ضمن اینکه این موضوع می تواند موروثی و ژنتیکی باشد. به گونه ای که دو سوم افراد دچار لکنت دارای سابقه ژنتیکی در این زمینه می باشند.

درمان لکنت زبان

برای درمان لکنت زبان بهتر است به راه های اصولی روی بیاورید. این درمان از همان سنین پایین باید با گفتار درمانگر آغاز شود تا اثر بخش باشد. گفتار درمانگر کسی است  که گفتار نرمی را با کودک شروع می کند. راه های درمان لکنت زبان متعدد می باشد.

برای درمان لکنت کودکان نکات زیر را در نظر داشته باشید:

  • محیط امنی را بدون ترس و دلهره برای کودک فراهم کنید. احساسات مربوط به لکنت را تحریک کنید. مانند استرس یا ترس
  • برای درمان لکنت می توانید از ابزارهای الکترونیکی استفاده کنید.
  • مهارت های ارتباطی او را تقویت کنید.
  • برای درمان لکنت از روانشناسی کمک گرفته می شود.

درمان غیر مستقیم

گاهی بهتر است که فرد دچار لکنت به طریق غیر مستقیم مورد درمان قرار بگیرد. این درمان در مورد کودکان زیر ۵ سال استفاده می شود. متخصصین عدم اطلاع کودک از درمان را در بهبود لکنت موثر می دانند. البته اگر لکنت کودک شما در حال پیشرفت است، بهتر است نوع مستقیم را برای درمان انتخاب کنید. برای درمان غیر مستقیم از موضوعاتی شروع کنید که کودک مایل به صحبت کردن در مورد آن هاست. در حین صحبت با او شمرده حرف بزنید و او را مضطرب نکنید. ضمن اینکه اولین شرط برای درمان محیط آرام می باشد. بهتر است آرامش را در محیط کاملاً برقرار سازید.

  • با کودک آرام آرام حرف بزنید.
  • زمانی که شروع به صحبت می کند، به هیچ عنوان از او انتقاد نکنید و کلام او را قطع نسازید.
  • درباره موضوعات دلخواه او مانند بازی کردن، کتاب، قصه و … صحبت کنید.

درمان مستقیم

متخصصین وارد عمل می شوند و برنامه های منظمی را برای درمان لکنت زبان به کار می بندند. اعضای خانواده باید عکس العمل مناسبی هنگام لکنت کودکان از خود نشان دهند و او را حمایت کنند. بعد از ۵ سالگی درمان لکنت اندکی دردسر ساز می شود. خجالتی بودن، احساس ضعف و ترس عواملی هستند که باید در حین درمان کنترل شوند. در غیر این صورت درمان را با مشکل مواجه خواهند کرد.

درمان در سنین بالاتر از ۵ سال بیشتر به جنبه های اجتماعی، روانشناسی و احساسی مربوط می شود. درمان مستقیم تاثیر زیادی بر روی کودک خواهد گذاشت و سبب بهبود مهارت های ارتباطی، دید مثبت، بالا رفتن اعتماد به نفس، از بین رفتن حس خجالت یا استرس، پیشرفت در تکلم، آشنا شدن کودک با مشکل خود و …خواهد شد.

برای لکنت زبان در بزرگسالان از ابزارهای واکنشی و روش های روان شناسی استفاده می شود.

منبع: آرگا

(Visited 4 times, 1 visits today)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *