شنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۷
چگونه ترس از تاریکی را در کودکان درمان کنیم؟

چگونه ترس از تاریکی را در کودکان درمان کنیم؟

کودکان در دوره های مختلف ترس های زیادی را تجربه می کنند. ترس از تاریکی در کودکان می تواند کم یا زیاد در دوره ای از رشد رخ دهد و گذرا باشد. گاهی می تواند بیش از حد شده و دردسرهای زیادی را برای خانواده ایجاد کند. بهتر است والدین علت ترس ها را بشناسند و راه حل های لازم برای درمان ترس از تاریکی کودکان شان را یاد بگیرند تا بهتر به آن ها کمک کنند تا این مساله کنار بیایند. درمان ترس از تاریکی کودکان توسط مشاوره کودک نیز به والدین کمک می کند تا آگاهانه با این موضوع برخورد کنند.

ترس از تاریکی در کودکان

برخی کودکان در دوره ای از رشد از تنها ماندن در محیط تاریک به خصوص در هنگام خواب دچار ترس و اضطراب زیادی می شوند و معمولا مقاومت زیادی برای ماندن در این موقعیت نشان می دهند. ترس از تاریکی معمولا در محدوده سنی ۲ تا ۶ سالگی وجود دارد و پس از آن به تدریج کم شده و از بین می رود.

دلایل ترس از تاریکی کودکان

ترس از تاریکی در کودکان به دلایل مختلف رخ می دهند. نوع تفکر در کودکان، جو هیجانی خانواده و رفتار  و روابط با کودک از عوامل تأثیرگذار است.

تخیل بالا در کودکان

ذهن کودکان به خصوص در سنین پیش دبستانی در مرحله ای است که هنوز چارچوب منطقی و عینی در آن به طور کامل شکل نگرفته و از تخیل بالایی برخوردار است. کودکان در این سنین تصوراتی دارند که لزوما واقع بینانه نیست، مثل تصورات ذهنی از وجود هیولاها، غول ها. دیدن فیلم ها، کارتون ها و شنیدن داستان ها تأثیر زیادی بر ذهن کودکان دارد. در این سنین بیشترین کابوس های شبانه کودکان وجود دارد که تا حدی طبیعی است. در این سنین تاریکی و تنهایی کودکان در شب می تواند بیشترین زمینه را برای تصورات تخیلی و ترس آن ها ایجاد کند.

تنش بالا در خانواده

در خانواده هایی که دعوا و مشاجره بزرگسالان زیاد است یا کودکان تحت بدرفتاری یا تربیت خشن و توام با ترس و تهدید قرار دارند، به طور کلی اضطراب بیشتری پیدا می کنند. بیشتر در مورد خود احساس ناامنی کرده، و ممکن است در مواقع تنهایی ترس از دست دادن والدین یا نداشتن حمایت یا ترس از آسیب دیدن در آن ها شکل بگیرد. بنابراین ترس از تاریکی در این گروه بیشتر ایجاد می شود.

وابستگی زیاد به والدین

کودکانی که در سنین پایین چسبندگی و وابستگی زیادی به والد خود دارند، جدایی از والد می تواند برایشان مشکل بزرگی باشد. این کودکان چون همیشه بیش از حد تحت مراقبت و حمایت مادر یا پدر بوده اند در تنهایی بیشتر احساس اضطراب، درماندگی، احساس نیاز به مراقبت و حضور والد دارند. والدین با ایجاد دلبستگی ایمن می توانند از میزان وابستگی کودکشان بکاهند.

راهکارهایی برای کاهش ترس کودکان از تاریکی

صحبت کردن در مورد ترس کودک

لازم است والد در مورد ترس کودک با او صحبت کند، از او بخواهد تعریف کند چه چیزی در ذهنش می گذرد و دقیقا از چه چیزهایی می ترسد. صحبت در مورد ترس و اضطراب تاحدی کودک را آرام کرده و همچنین شناخت علت ترس برای کمک به حل مشکل ضروری است.

همدلی با احساس کودک

والدین بهتر است احساس ترس کودک را درک کنند و بپذیرند. در مورد احساس کودک با او صحبت کنند و به او نشان دهند که این حس را درک می کنند. سرزنش کردن کودک به خاطر داشتن ترس یا بی ارزش کردن حس کودک با گفتن جملاتی مثل ” ترس نداره” ” بزرگ شدی نباید بترسی” نه تنها تأثیر مثبتی ندارد بلکه کودک را در مدیریت استرس و احساسش دچار مشکل بیشتر می کند.

اطمینان دادن به کودک

والد می تواند مدتی کنار کودک باشد، او را آرام کرده و به او اطمینان دهد که هر وقت نیاز باشد حضور دارد و از او حمایت می کند. همچنین مادر یا پدر می تواند چراغ را برای مدتی روشن کرده، جاهای مختلف اتاق را به کودک نشان دهد و اطمینان دهد که دلیلی برای ترسیدن نیست.

استفاده از یک وسیله ایمنی بخش

می توان از یک وسیله که برای کودک آرام بخش است و کودک به آن علاقه خاص دارد مثل پتوی خاص، عروسک خاص یا غیره استفاده کرد که کودک موقع خواب با آن آرام تر شود و احساس ایمنی بیشتری کند.

مقابله با اجتناب کودک از تاریکی

معمولا هرگونه ترسی با تلاش برای دوری کردن از موقعیت ترسناک همراه است. این دوری کردن همان لحظه اضطراب را کم می کند اما در طولانی مدت، ترس های خاص را تقویت می کند. بنابراین لازم است به کودک کمک شود به تدریج با ترسش مقابله کند. بهتر است والد پس از آرام کردن و اطمینان دادن از کودک بخواهد در اتاقش بماند تا به تدریج ترسش کم شود. شاید کودک بخواهد هر شب از اتاق بیرون بیاید تمام مدت پیش مادر باشد و پافشاری کند که در اتاقش نماند. اما اگر والدین این اجازه را بدهند، ترسش ادامه پیدا می کند. بنابراین لازم است پس از آرام کردن و اطمینان دادن از کودک بخواهند در اتاقش بماند و با موقعیت روبرو شود.

درمان ترس کودک از تاریکی

درمان ترس از تاریکی کودکان با استفاده از درمان های روانشناختی عمدتا متمرکز بر مداخلات رفتاری است. علاوه بر آن بسته به مورد، مداخلات شناختی، روان_تحلیلی، درمان دارویی هم به کار می رود.

بازی درمانی

از آنجایی که کودکان هنوز به رشد کافی برای بیان منطقی کلامی در مورد مسایل نرسیده اند، بازی روش بسیار خوبی برای ارتباط و بیان و حل و فصل مشکلاتشان است. بنابراین بازی درمانی نقش مهمی در مداخلات کودک دارد. در این مداخلات درمانگر با استفاده از بازی، نقاشی و روش های دیگر به کودک کمک می کند هیجان اضطراب و ترس خود را بیان کند، در نتیجه به تخلیه هیجانی اش کمک می شود و با استفاده از انواع بازی ها به آرام سازی و کاهش اضطراب کودک، مهارت آموزی برای مقابله فعال با ترس و افزایش اعتماد به نفس کمک مؤثری می شود.

منبع: هنر زندگی

(Visited 7 times, 1 visits today)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *